در حالی که فقط یک روز تا روز سبز ایران( قدس) فاصله داریم در محافل مختلف و در فضای وبلاگستان فارسی گمانه زنی ها در نحوه برگزاری و استقبال مردم از این روز سبز ادامه دارد. با توجه دلایل هفت گانه ای که در زیر می آورم که این روز را پیشاپیش روز پیروزی بزرگ برای جنبش سبز در راه رسیدن به اهداف خود میدانم.
۱- اطلاع رسانی برای برگزاری تظاهرات سبز نزدیک به یک ماه پیش اغاز شد که در نوع خود هم از بعد زمانی هم بعد وسعت اطلاع رسانی بی نظیر بوده است.
۲ - سخنرانی علی خامنه ای در نماز جمعه گذشته و تاکید وی به لزوم استفاده از این روز فقط برای فلسطین خود بزرگترین تبلیغ برای سبز بودن این روز است.
۳- با توجه به اینکه آخرین تجمع بزرگ سبز ها در روز چهلم ندا در بهشت زهرا بود و از آن زمان تقریبا ۵۰ روز می گذرد، جنبش با تقویت روحیه و تجدید قوا پا به میدان خواهد گذاشت.
۴- حکومت عاجز از برخورد با سبز ها در این روز خواهد بود. زیرا جمهوری اسلامی که ید طولایی در برگزاری تظاهرات های فرمایشی و حکومتی دارد و همواره با سازماندهی گروههایی از مردم این تظاهرات ها را برگزار می کرده است، یا باید از این گروهها ( لباس شخصی ها و بسیجی هاو دیگر نظامیان) برای برخورد با مردم سبز استفاده کند یا باید آنها را در قالب مردم برای برگزاری روز قدس بفرستد. پس در این زمینه با مشکل کمبود نیرو مواجه است. اگر بخواهد از بسیجی هاو لباس شخصی ها در سرکوب معترضین استفاده کند از نیروهای مردمی حامی رهبری و نظام در تظاهرات کاسته خواهد شد.
۵- معمولا حکومت در روزهای مانند سخنرانی خامنه ای در نماز جمعه تهران نیروهای سازماندهی شده خود را از شهرستانهای دور و نزدیک به تهران می آورد تا خیابانهای تهران را شلوغ نگه دارد. اما در روز ایران سبز(قدس) چون در تمام شهر های ایران همزمان برگزار می شود اگر نیروهای خود را به تهران گسیل کنند صحنه را در شهرستان ها و مراکز استانها به سبز ها خواهند باخت.
۶- از آنجا که برای حکومتیان تشخیص خودی از نا خودی در این روز بسیار مشکل خواهد بود نمی توانند از شکل گیری هسته های سبز و پیوستن آنها به یکدیگردر نقاط مختلف شهرها جلوگیری کنند.
۷- از نظر زمانی ( ۲۷ شهریور) این روز را در موقیت بسیار خوبی قرار داده است. از یکرو چهار روز قبل از باز شدن دانشگاه ها تظاهرات میلیونی سبز ها می تواند شروع دور تازه اعتراض ها را در دانشگاه ها رقم بزند و به جنبش دانشجویی روحیه دو چندان دهد، از طرف دیگر قبل از سفر محمود احمدی نژاد به سازمان ملل می تواند بدرقه راه خوبی برای وی نیز محسوب شود و موقعیت او را به عنوان یک رییس جمهوری کودتایی در میان سران کشورهای دیگر بیش از پیش تضعیف کند.
